|
|
Lavınıa
sana gitme demeyecegim
usuyorsun ceketimi al
gunun en guzel saatleri bunlar
yanimda kal
sana gitme demeyecegim
gene de sen bilirsin
yalanlar istiyorsan yalanlar soyleyeyim
incinirsin
sana gitme demeyecigim
ama gitme lavinia
adini gizleyecegim
sende bilme lavinia
Özdemir
Asaf
BİRİNCİ ŞİMDİ
Çocuklukta
büyüktüm, oyunlara girmedim..
O bahçelerde kaldı oynanmamış oyunlar.
Ben şimdi anlayorum oyunda çocukları;
Ne zaman, nerde, baksam, beni de oynayorlar.
Özdemir Asaf
POETİKA
Yaşadım
da yoruldum, bir ağır-işçi gibi,
Uyudum da uyandım, binlerce kişi gibi.
Bana
düşünmek vardı, payıma onu aldım,
İşledim de işledim bir hüner-işi gibi.
Horlandı,
beğenildi; inandım, alınmadım,
Yolun geleceğini çizdim, geçmişi gibi.
Zor
dönemler olmadı-değil, olsundu, oldu,
Ne koştum ne de durdum, kaçak gidişi gibi.
Bu
konuyu burada bırakıyorsam birden,
Olmasın diyedir bir şeyin bitişi gibi.
Özdemir Asaf
YALNIZLIĞA ÖVGÜ
Mutluluğun
gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.
Mutluluk
yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
Boyuna bekler dönsün diye sesini.
Mutluluk
alışır kendisine, ölümden beter;
Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
Yalnızlığın gideceği bir yer yoktur;
Boyuna kapısına döner, açan olmaz.
Mutluluğun
mezarları, yalnızlığın heykeli var..
Her ikisinin de saksılarında çiçek.
Biri hep başka bir renkle solar,
Öbürüyse ha açtı, ha solmayacak.
Özdemir
Asaf
ZELZELE
Sen
ona uyanırsan o sana hep sen durur,
Sen onu bilmesen de o seni hep bilen durur,
Sepetinden sulu, kanlı yangınlar damlar;
Bana senden vurur,
Sana benden durur.
Unutturur
hep kendisini, öyle gelir,
Sonra da hiç hatırlamaz..
Duyan da bir, duymayan da bir.
hiçbir kan yetmez buna;
Ona
Uyuyan da bir, uyumayan da bir.
Özdemir
Asaf
DUYGUYA TAŞ
Duyguluysan
işin zor,
Yaşamda yeniksindir.
Duyguluya sor,
Ona aşkları da acı verir.
Hep
bir karanlığa uyanır, yalnız:
Düşleri gerçekleri, gerçekleri düşleridir.
Aldatsanız, aldansanız,
O hep bir karanlığa uyur gibidir.
Hiç
ölüsü yoktur,
Herkes, her şey anısındadır.
Geleceği geçmiş'in gözünden okur;
Hep bir yangının bacasındadır.
Gülerken
bir düğündür, acı-son'lu,
Aldatılara uğurlayan gelinlerini.
Bir çocuk bahçesidir, renk-renk balonlu,
Savaşlara uğurlayan bebeklerini.
Sinmiş
her şarkıya, her uyanı'ya, uykuya,
Ölümün yaşayan kardeşidir.
Hep sezer, sezdikçe duyguluya
Yengiler de hüzün gelir.
Özdemir Asaf
Onarmak Zordur
Sarkilar degil de
Hep kulaklar bitiyor,
Onarmak zordur.
Bir yurek usumus
Kapamis kapilarini,
Onarmak zordur.
Bir sey yitirilmis
Hic eskimeyecektir,
Onarmak zordur.
Insanin icine dusen korku
Ozgurlugunden olmustur,
Onarmak zordur
Olumu dusunmek yenilmek,
Sevmek olumu yenmektir,
Onarmak zordur
Özdemir Asaf